Od 2026 r. obowiązkowe będzie posiadanie zezwolenia na pracę: migranci zarobkowi i zagraniczni przedsiębiorcy indywidualni w Georgii
26 czerwca 2025 roku rząd Gruzji uchwalił pakiet ustaw wprowadzających istotne zmiany w statusie prawnym i wymogach dla migrantów zarobkowych i zagranicznych przedsiębiorców indywidualnych w Gruzji. Zmiany te wejdą w życie 1 marca 2026 roku, a niektóre przepisy zaczną obowiązywać od 1 września 2025 roku. Niniejszy artykuł przedstawia najważniejsze reformy istotne dla klientów LTA działających w Gruzji.
Najważniejsze aktualizacje legislacyjne:
- Rozszerzenie ustawy o migracji zarobkowej o indywidualnych przedsiębiorców
- Rozszerzona definicja migrantów zarobkowych
- Wymagania dotyczące zezwolenia na pracę zastępują rejestrację imigracyjną
- Zezwolenie na pobyt staje się obowiązkowe dla pracowników i działalności gospodarczej
- Procedury uzyskania pozwolenia na pracę
- Obowiązki wynikające z udzielenia zezwolenia na pracę
- Sankcje za nieprzestrzeganie przepisów
- Zmiany w przepisach dotyczących zezwoleń na pobyt w Georgii
Prawo dotyczące migracji zarobkowej obejmuje teraz również indywidualnych przedsiębiorców
Obecnie prawo obejmuje definicję „obcokrajowca prowadzącego działalność na własny rachunek”: osoby niebędącej rezydentem bez stałego pobytu, która podejmuje się w Gruzji działalności zawodowej, takiej jak handel, usługi lub innej działalności gospodarczej nastawionej na zysk finansowy — samodzielnie, za pośrednictwem spółek partnerskich lub jako wykonawca.
Rozszerzona definicja migranta zarobkowego
Definicja migranta zarobkowego obejmuje teraz również obcokrajowców pracujących zdalnie dla gruzińskich pracodawców, a także osoby prowadzące działalność na własny rachunek w Gruzji.
Zezwolenie na pracę zastępuje rejestrację imigracyjną
Rejestracja migrantów zarobkowych zostaje zastąpiona specjalnym zezwoleniem na pracę/pozwoleniem na pracę. Zezwolenie to pozwala cudzoziemcom na podejmowanie pracy lub prowadzenie działalności gospodarczej, samodzielnie lub u gruzińskiego pracodawcy – lokalnie lub zdalnie.
Zezwolenie na pobyt staje się obowiązkowym warunkiem wstępnym
Tylko ci obcokrajowcy, którzy uzyskają zezwolenie na pobyt w celu pracy, wizę imigracyjną D1 lub inną dozwoloną formę pobytu na mocy prawa gruzińskiego — i jednocześnie posiadają ważne zezwolenie na pracę — będą mogli prowadzić działalność gospodarczą lub pracowniczą w Georgii generującą dochód podlegający opodatkowaniu.
Praca migrantów zarobkowych i cudzoziemców prowadzących działalność na własny rachunek jest dozwolona wyłącznie, jeżeli:
- istnieje ważna umowa o pracę pomiędzy migrantem a lokalnym pracodawcą (z wyjątkiem osób prowadzących działalność na własny rachunek);
- migrant posiada zezwolenie na pracę; i
- migrant (zatrudniony lub prowadzący działalność na własny rachunek) posiada ważne zezwolenie na pobyt, wizę kategorii D1 lub inny rodzaj zezwolenia na pobyt w Gruzji.
Procedura uzyskania pozwolenia na pracę
Pracownicy składają wnioski za pośrednictwem swoich pracodawców, natomiast osoby samozatrudnione – bezpośrednio. Wnioskodawcy muszą złożyć dokumenty zgodnie z wymogami prawnymi. Zezwolenie na pracę dla migrantów zarobkowych jest wydawane na pracę u konkretnego lokalnego pracodawcy. W przypadku osób samozatrudnionych zezwolenie musi określać dziedzinę działalności.
Władze mogą zażądać dodatkowych dokumentów w trakcie przeglądu, który musi zostać sporządzony w ciągu 30 dni kalendarzowych. Opłaty i warunki płatności zostaną określone w rozporządzeniu rządowym.
Obowiązki po zatwierdzeniu pozwolenia na pracę
Migranci zarobkowi muszą:
- Jeśli przebywasz poza Gruzją: złóż wniosek o wizę D1 w ciągu 30 dni kalendarzowych od otrzymania pozwolenia na pracę;
- Jeśli już jesteś w Gruzji: złóż wniosek o zezwolenie na pobyt w celu pracy lub zezwolenie na pobyt dla specjalisty IT w ciągu 10 dni.
Obowiązki te nie mają zastosowania, jeżeli dana osoba posiada już inne ważne zezwolenie na pobyt w Gruzji lub wykonuje całą działalność zawodową zdalnie, bez wjazdu do Gruzji.
Jednakże w chwili obecnej nie jest jasne, czy taki indywidualny przedsiębiorca będzie zobowiązany do uzyskania jakiegoś rodzaju zezwolenia na pobyt, nawet jeśli nie musi mieszkać w Gruzji, ponieważ dotychczasowe prawo wymagało, aby migrant (zatrudniony lub prowadzący działalność na własny rachunek) posiadał ważne zezwolenie na pobyt, wizę kategorii D1 lub inny rodzaj zezwolenia na pobyt w Gruzji w celu prowadzenia działalności gospodarczej lub zawodowej w Gruzji generującej dochód podlegający opodatkowaniu.
Sankcje za nieprzestrzeganie przepisów
Działalność bez zezwolenia na pracę – zarówno jako cudzoziemiec prowadzący działalność na własny rachunek, jak i u gruzińskiego pracodawcy – będzie skutkować grzywną w wysokości 2000 GEL za każdego migranta, a kara ta może dotyczyć również innych obywateli Gruzji zaangażowanych w działalność z takim migrantem. Powtarzające się naruszenia skutkują podwojeniem lub potrojeniem kar i dalszymi sankcjami.
Migranci, których status rezydenta jest aktywny od 1 marca 2026 r., muszą uzyskać odpowiednie zezwolenie na pracę i pobyt najpóźniej do 1 stycznia 2027 r.
Zmiany w zezwoleniu na pobyt
- Uzyskanie zezwolenia na pracę staje się warunkiem koniecznym do uzyskania zezwolenia na pobyt w celu pracy.
- Wprowadzono nowe, 3-letnie zezwolenie na pobyt dla specjalistów IT, którzy są zatrudnieni lub pracują w gruzińskim sektorze technologicznym, w tym:
- Migranci zatrudnieni w branży IT;
- Zarejestrowani przedsiębiorcy prowadzący małą działalność gospodarczą w branży IT;
- Autoryzowani przedstawiciele i kadra zarządzająca międzynarodowych firm informatycznych.
Kandydaci muszą udowodnić:
- co najmniej 2 lata odpowiedniego doświadczenia;
- roczny dochód z działalności informatycznej przekraczający równowartość GEL w wysokości 25 000 USD na osobę.
- Od 1 września 2025 r. zezwolenie na pobyt IT zostanie cofnięte, jeśli posiadacz fizycznie opuści Gruzję przez 183 lub więcej dni w dowolnym okresie 12 miesięcy (z wyłączeniem urlopu zdrowotnego za granicą).
- Minimalna wartość nieruchomości w przypadku zezwoleń na pobyt krótkoterminowy wzrasta ze 100 000 USD do 150 000 USD.
- Przepisy dotyczące przekroczenia terminu pobytu i procedur deportacyjnych stają się coraz bardziej rygorystyczne.
Zastrzeżenie: Niniejszy artykuł nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani inwestycyjnej. Odzwierciedla on naszą interpretację zmian, która może nie być wiążąca dla sądów ani organów podatkowych. Każda inwestycja i działalność gospodarcza wiążą się z ryzykiem.
