Zmiany związane z zatrudnieniem osób niebędących rezydentami stanu Georgia
17 maja 2023 r. parlament Gruzji zmienił ustawę o migracji zarobkowej, która weszła w życie 1 września 2023 r.
Warunki umowy o pracę cudzoziemca w Gruzji zostały uregulowane dopiero przez Rezolucję nr 417 przed wprowadzeniem wspomnianych zmian. Od daty nowelizacji, prawo o migracji zarobkowej będzie regulować wyżej wymienione stosunki.
Stosunki związane ze stosunkami pracy z cudzoziemcem nieposiadającym stałego zezwolenia na pobyt w Gruzji , a także wykonywanie działalności związanej z pracą zarobkową, podlegają obecnie regulacji prawnej.
Definicje ważnych terminów
Ustawa zdefiniowała ważne pojęcia związane z migracją zarobkową:
Zgodnie z prawem, imigrantem zarobkowym jest cudzoziemiec, który nie posiada stałego zezwolenia na pobyt w Gruzji, który wjeżdża na terytorium Gruzji w celu podjęcia pracy u lokalnego pracodawcy i wykonywania odpłatnych prac. Dlatego cudzoziemiec, który nie posiada stałego zezwolenia na pobyt i podpisał umowę o pracę z lokalnym pracodawcą, będzie uważany za imigranta zarobkowego.
Doprecyzowano również pojęcie lokalnego pracodawcy – od 1 września 2023 r. „Lokalnym pracodawcą jest osoba prawna zarejestrowana w Gruzji, indywidualny przedsiębiorca zarejestrowany w Gruzji, spółka osobowa, przedstawicielstwo organizacji zagranicznej zarejestrowane w Gruzji lub osoba mieszkająca w Gruzji na podstawie prawnej, której przyznano prawo do nawiązania stosunku pracy z imigrantem zarobkowym w Gruzji i która wykorzystuje siłę roboczą w Gruzji”.
Warunki umowy o pracę
Poprawki do ustawy ustanowiły (rozszerzyły i skonsolidowały) minimalne wymagania niezbędne do legalności działalności pracowniczej pomiędzy imigrantem a lokalnym pracodawcą:
Cudzoziemiec legalnie zamieszkujący na terytorium Gruzji ma prawo do wykonywania odpłatnej pracy u lokalnego pracodawcy. Przed podpisaniem umowy imigrant zarobkowy musi spełnić wymagania określone przez prawo dotyczące wjazdu na terytorium Gruzji. Jeśli pracownik jest obywatelem kraju, który wymaga wizy na wjazd na terytorium Gruzji, wówczas warunkiem wstępnym takiego zatrudnienia będzie również wiza. Należy zauważyć, że przepisy nie wykluczają możliwości zatrudnienia na podstawie wizy turystycznej lub dla osób z ruchem bezwizowym.
Zgodnie z prawem, kolejnym warunkiem wstępnym do realizacji odpłatnej działalności pracowniczej jest umowa o pracę. Dla tej umowy, oprócz podstawowych wymagań określonych w prawie pracy, dodatkowe wymagania techniczne są przewidziane w ustawie o migracji pracowników i rezolucji nr 417 Rządu Gruzji:
W umowie o pracę należy obowiązkowo podać następujące informacje:
- · Imię i nazwisko, numer personalny i/lub numer karty pobytu i/lub numer paszportu osoby ubiegającej się o zatrudnienie;
- · Nazwa i numer identyfikacyjny lokalnego pracodawcy albo imię, nazwisko i numer ewidencyjny przedsiębiorcy indywidualnego lub osoby fizycznej będącej lokalnym pracodawcą;
- · Adres prawny i faktyczny oraz dane bankowe lokalnego pracodawcy;
- · Datę wejścia w życie i okres obowiązywania umowy o pracę;
- · Miejsce zatrudnienia imigranta zarobkowego będącego stroną umowy (wraz z pełną nazwą organizacji i jednostki strukturalnej, jeżeli lokalny pracodawca jest osobą prawną);
- · Pełny adres miejsca pracy pracownika-imigranta;
- · Podstawowe prawa, obowiązki i odpowiedzialność pracownika-imigranta będącego stroną umowy o pracę;
- · Podstawowe prawa, obowiązki i odpowiedzialność lokalnego pracodawcy.
Ogólnie rzecz biorąc, istniejące umowy o pracę zawierają już wyżej wymienione warunki, z którymi nasza kancelaria miała do czynienia wcześniej. Dlatego umowy podpisywane przez imigranta zarobkowego nie wymagają żadnych zmian, choć prawo dodatkowo ustanawia jedną ważną okoliczność – umowę o pracę można zawrzeć tylko na określony czas (więcej na ten temat poniżej).
Gwarancje ochrony imigrantów zarobkowych powinny być tej samej jakości, co w przypadku zatrudnienia obywatela Gruzji. Pracodawca musi zapewnić zasadę równego traktowania, która jest utrwalona w prawie pracy.
Ponadto, dopuszczalne jest podpisanie umowy o pracę wyłącznie w formie pisemnej. Językiem umowy musi być gruziński i ojczysty język obcy imigranta zarobkowego (lub inny język, który pracownik rozumie, w większości przypadków będzie to angielski).
Wymagania te służą uproszczeniu procesu dochodzenia roszczeń i stworzeniu silniejszych gwarancji dla pracownika zagranicznego. Ponadto wymagania te służą uproszczeniu stosunków pracy w ogólności.
W sprawie zawarcia umowy na czas oznaczony:
W związku z tym obowiązkiem (podpisanie umowy tylko na określony czas) pojawia się kilka pytań, ponieważ większość pracodawców zawarła umowy o pracę na czas nieokreślony. Istnieje również duża liczba pracowników, którzy podpisali umowę o pracę na okres dłuższy niż 30 miesięcy i są uważani za pracowników stałych zgodnie z Kodeksem pracy.
Pracodawcy mogą mieć pytanie, czy ww. wymagania dotyczą umów o pracę zawartych przed wrześniem 2023 r. i czy można podpisać umowę na czas określony na okres dłuższy niż 30 miesięcy (np. 5 lat) i nie być traktowanym jako pracownik stały; Czy stosunek pracy na czas określony przekształci się w stosunek stały, skoro Kodeks pracy tak stanowi?
Jak zapewne wiesz, Kodeks pracy stanowi, że po upływie okresu dłuższego niż 30 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy, stosunek pracy przekształca się w stosunek stały.
W ustawie nie ma wprost odniesienia do obowiązku pracodawcy lokalnego zmiany umów zawartych na czas nieokreślony przed 1 września 2023 r. i określenia daty ich wygaśnięcia.
Z naszego punktu widzenia pracodawcy nie mają obowiązku zmiany umów zawartych z imigrantem zarobkowym przed 1 września 2023 r. ani określania okresu zatrudnienia, ponieważ ustawa nie zawiera przepisów o działaniu wstecz.
Ponadto, nasza kancelaria uważa, że zawarcie umowy na czas nieokreślony po wrześniu 2023 r. również nie stanowi problemu – jeżeli pracownik chce to zrobić, opierając się na obowiązkowych wymogach Kodeksu pracy (zasada 30 miesięcy), ponieważ Kodeks pracy jest prawem organicznym i stoi ponad prawem o migracji pracowniczej, należy uznać za legalne zawieranie umów na czas nieokreślony, niezależnie od wymogów prawa o migracji.
Z naszego punktu widzenia, zezwolenie na zawieranie umów na okres określony w ustawie o migracji zarobkowej odnosi się do prawa pracodawcy do podpisywania umów na czas określony nawet po 30 miesiącach zatrudnienia. Jednak dylemat, czy stosunek pracy będzie uważany za stały w wyniku wspomnianych warunków, pozostaje otwarty i może stać się przedmiotem dyskusji w sądzie.
Obowiązek przekazywania władzom informacji o zatrudnieniu
Kolejnym ważnym wymogiem prawnym jest obowiązek powiadomienia Ministra Zdrowia o zatrudnieniu osoby niebędącej rezydentem.
Przed nowelizacją ustawy o migracji zarobkowej podstawą obowiązku wysłania powiadomienia (na adres e-mail: infosesa@moh.gov.ge) do Państwowej Agencji Promocji Zatrudnienia o podjęciu zatrudnienia przez imigranta zarobkowego była uchwała rządu. Obowiązkowe było wysłanie powiadomienia w ciągu 30 dni kalendarzowych od zawarcia umowy o pracę, jednak uchwała nie przewidywała sankcji za nieudzielenie lub opóźnienie w dostarczeniu ww. informacji; Mechanizmy inspekcji i kontroli były niejasne, co powodowało pewne niejasności z prawnego punktu widzenia.
W wyniku zmian legislacyjnych niejasność uległa poprawie. Ustawa nakłada na lokalnego pracodawcę obowiązek przeprowadzenia obowiązkowej rejestracji danych imigrantów zarobkowych w Gruzji w ciągu 30 dni od daty podpisania umowy o pracę oraz danych istniejących imigrantów zarobkowych w Ministerstwie Zdrowia, Pracy i Spraw Socjalnych Gruzji do 1 listopada 2023 r.
Sankcje ustanowione przez nowelizację z 17 maja 2023 r. przewidują karę pieniężną w wysokości 1000 GEL dla pracodawców, którzy nie rejestrują pracowników. Powtarzające się nieprzestrzeganie przepisów będzie karane zwiększoną grzywną w wysokości 2000 GEL i 6000 GEL za trzeci raz - odpowiednio.
W celu udostępnienia Ministerstwu wyżej wymienionych danych od 1 września 2023 r. uruchomiony został portal rejestracyjny.
O wizie kategorii D1 i zezwoleniu na pobyt pracowniczy
Pakiet nowelizacji ustaw wprowadził również poprawkę do ustawy Gruzji o statusie prawnym cudzoziemców i osób bezpaństwowych, która określiła dodatkowy wymóg wydania zezwolenia na pobyt imigracyjny i pracowniczy kategorii D1 - rejestrację pracownika na właściwym portalu osób zatrudnionych.
W związku z tym samo istnienie umowy o pracę nie jest już wystarczające do wydania wizy kategorii D1 ani zezwolenia na pobyt w celu pracy. Pracownik musi być zarejestrowany w ujednoliconej bazie danych Ministerstwa Zdrowia, Pracy i Spraw Socjalnych Gruzji jako imigrant zarobkowy.
Od 1 września 2023 r. istniejąca baza danych pracowników będzie dostępna dla LEPL State Service Development Agency. Uprości to procedury wydawania zezwoleń na pobyt w celu pracy.
Wprowadzono również zmianę do formularza wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy: w formularzu należy obowiązkowo podać numer rejestracyjny imigranta zarobkowego.
Nasza kancelaria prawna chętnie pomoże w każdej bieżącej sprawie pracowniczej Twojej firmy w Georgii. Aby uzyskać więcej szczegółów, jesteśmy gotowi zapewnić bardziej dogłębną analizę i pomoc prawną w sprawach pracowniczych.
